تنها زمانی که احساس میکنم زنده ام، زمانی است که نقاشی میکشم!

من همیشه در دل تاریکی و رنج، پناه خود را در نقاشی یافته‌ام؛ گویی هر ضربه‌ی قلم‌مو روی بوم، زمزمه‌ای از درونی‌ترین احساسات من است، نجواهایی از شوق، اندوه، امید و جنونی که در رگ‌هایم جاری است. من نقاشی نمی‌کنم تا فقط تصاویر را بازسازی کنم، بلکه می‌خواهم با هر رنگ و هر خط، زندگی را آن‌گونه که احساس می‌کنم، به تصویر بکشم؛ آسمانی که در آن ستارگان می‌رقصند، شب‌هایی که زنده‌تر از روزند، خورشیدی که گرمایش را درون گندمزارها می‌تراود و چهره‌هایی که در نگاهشان تمام حقیقت زندگی نقش بسته است.

ون گوگ